Safari in Zuid-Afrika: geen enkele safari is hetzelfde

Mijn reis dit jaar begon waar het voor mij tien jaar geleden ook allemaal begon. In het Laagveld. Het noordoosten van Zuid-Afrika. De bush. Het gebied waar ook het Krugerpark ligt en waar ik jarenlang woonde en werkte. Waar safari geen activiteit is, maar een manier van leven.

Toen het kleine vliegtuigje van Airlink over de Blyde River Canyon vloog en ik het uitgestrekte savannegebied onder ons voorbij zag glijden, voelde het alsof ik nooit was weggeweest. Giraffen langs de weg. Het diepe gebrul van een leeuw in de verte. Hyena’s die ’s nachts hun kenmerkende gekakel laten horen. Voor veel mensen is dat spannend. Voor mij is het rust. Hier leef je midden in een safari. Hier wordt je ritme bepaald door de natuur. Hier heb ik duizenden safari’s gedaan.

Het Laagveld in het noordoosten van Zuid-Afrika

Wanneer safari vanzelfsprekend wordt

Als je lang genoeg in de bush leeft, verandert er iets. Je ontwikkelt bush eyes. Je leert kijken. Echt kijken. Niet naar wat er is, maar naar wat er anders is. Een beweging in het gras. Een kleur die nét niet klopt. Een vorm die niet thuishoort in het landschap. Het is een soort zesde zintuig. En zonder dat je het doorhebt, word je er steeds beter in. Tot het moment dat je denkt dat je het onder de knie hebt.

Op naar een andere wereld

Maar dit jaar stonden mij nieuwe avonturen te wachten en dus stapte ik na een paar dagen weer op het vliegtuig. Dit keer om van Hoedspruit naar Kaapstad te vliegen. Daar stond Tessa me al op te wachten voor onze gezamenlijke roadtrip. Tien dagen. Tuinroute.

En hoewel de Kaap voor mij zeker geen onbekend terrein is — ik ben er getrouwd, familie woont er en een ander deel van mijn familie heeft jarenlang in Knysna gewoond — wist ik dat deze reis anders zou zijn. Want dit keer gingen we ook daar op safari.

Op safari… maar dan anders

Maar hoe anders, dat merkte ik pas toen we daadwerkelijk de natuur in gingen. Het landschap alleen al. Geen uitgestrekte savannes. Geen herkenbare bushvelden, maar heuvels. Groene valleien. En even later de ruige, droge vlaktes van de Kleine Karoo.

Op safari in de West-Kaap, Zuid-Afrika

En mijn bush eyes? Die kon ik ineens weer helemaal opnieuw trainen. Want alles wat ik gewend was te zien… was hier niet, anders en in een wezenlijk andere omgeving. Zo zagen we een kleine groep antilopen. Impala’s, dacht ik. Maar toch klopte er iets niet. Dus keek ik nog eens. En nog eens. Tot het kwartje viel: het waren inderdaad impala’s, maar het was een kudde met enkele zwarte exemplaren. Zwarte impala’s. Een zeldzame genetische variant die je in het wild bijna nooit tegenkomt, en die in deze regio onderdeel is van zorgvuldig wildlife management.

Later die dag stonden we opnieuw stil voor een kudde antilopen. Ik herkende ze wel, maar van illustraties. Niet omdat ik ze zo vaak heb gezien. Hun naam? Ik kon er echt even niet opkomen en dat gebeurt me zelden. Maar hier dus wel. Het waren hartenbeesten. Een soort die je in het noordoosten, waar mijn safariverhaal begon, simpelweg niet ziet. En daar stond ik dan. Niet als expert dit keer, maar weer als leerling.

De Kaap: safari in ontwikkeling

Wat deze safari’s in de Kaap zo bijzonder maakt, is hun oorsprong. Veel van deze reservaten zijn relatief jong en ontstaan vanuit re-wilding projecten — gebieden die opnieuw zijn ingericht om natuur en wildlife terug te brengen.

Vaak opgezet door gepassioneerde investeerders met een groot hart voor natuurbehoud.

Dat betekent kleinschaligere parken, vaak ook minder wildlife dan in het noorden en actief beheer van ecosystemen. Ze zijn malariavrij, goed toegankelijk en uitstekend geschikt voor gezinnen en — bij gebrek aan een beter woord — de minder ervaren 'safari-gangers'. Daarnaast is een safari in één van deze parken perfect te combineren met een roadtrip die zijn weerga niet kent: de Tuinroute. Safari in de Kaap is absoluut safari, maar met een andere dynamiek.

En dan is er het noorden

Als ik het vergelijk met het noorden, waar mijn hart ligt, voel je direct het verschil. In en rond het Kruger National Park en de privéreservaten van Greater Kruger is alles groter. Wilder. Onvoorspelbaarder. De kans op het spotten van de Big 5 is hier waarschijnlijk groter. Maar daar staat tegenover dat je er meer tijd, geduld en overgave voor nodig hebt. En ja — hier moet je rekening houden met malaria.

Wat betekent dit voor jouw safari?

Na al die jaren in de bush — en nu deze ervaring in de Kaap — krijg ik vaak dezelfde vraag: waar moet ik op safari?

En eerlijk? Het antwoord is minder simpel dan je misschien hoopt. Het verschil tussen safari in de Kaap en safari in het noorden is namelijk groter dan de meeste mensen denken.

Kies je voor safari in de Kaap, dan kies je voor:

• Malariavrij reizen

• Kortere reistijden en goede bereikbaarheid

• Luxe, kleinschalige reservaten

• Een safari die perfect te combineren is met een roadtrip (zoals de Tuinroute)

• Minder dieren, maar vaak wél mooie, overzichtelijke sightings

Kies je voor het noorden (Kruger & Greater Kruger), dan kies je voor:

• De échte, ongerepte bush

• Grotere kans op het spotten van de Big 5

• Uitgestrekte natuur en meer vrijheid voor dieren

• Een intensere, soms minder voorspelbare ervaring

• Maar ook: langere reistijden en rekening houden met malaria

En misschien nog wel het belangrijkste verschil: in de Kaap voelt safari als een onderdeel van je reis. In het noorden is safari je reis. Geen van beide is beter. Maar het is wél essentieel dat je kiest wat bij jou past.

Ontdek welke safarigebieden het beste bij jou passen op onze safari-pagina. Daar vind je een overzicht van alle nationale parken van Zuid-Afrika én onze favoriete natuurreservaten.

Geen enkele safari in Zuid-Afrika is hetzelfde

Welk gebied je ook kiest, deze reis heeft mij opnieuw laten beseffen dat er niet één soort safari bestaat. Er is niet één manier. Niet één plek. Niet één ervaring. Er is alleen variatie. Tussen noord en zuid. Tussen oost en west. Tussen ruig en geregisseerd. Tussen ervaring en ontdekking. Dat is wat Zuid-Afrika zo bijzonder maakt.

Na al die jaren wonen in de bush, dacht ik dat ik wist wat safari was, maar Zuid-Afrika heeft me opnieuw laten zien: ik ben nog lang niet uitgekeken. En soms… soms moet je zelfs leren opnieuw te kijken. En opnieuw te ervaren.

Dare to discover!